Vanmiddag gaan Hans en Diana en Anne en Laura op bezoek. Best spannend voor de meisjes en ook voor opa. De door de meiden gemaakte mooie tekeningen worden opgehangen en allebei gaan ze met opa op de foto.

Voormiddag heeft Sjef lang in een stoel gezeten, daar is hij wel moe van.

Verder is opa een beetje stil.

's Avonds staan oma en Frank en Lisa aan ons pap zijn bed. Sjef luistert veel naar de radio en is inderdaad maar stil. Hij heeft een baaldag. Logisch op zondag is het rustig in het ziekenhuis. Weinig mensen aan je bed, geen oefeningen. Dus de dag duurt vandaag extra lang.

Zelfs zijn avondeten was niet lekker vandaag.

In een keer tilt ons pap zijn linkerbeen op en legt dit op de achterkant van het. Heeft hij stiekem extra geoefend ? Goed om te zien.

Morgen hebben we een gesprek met de transfer verpleegkundige, daarbij wordt het verdere hersteltraject besproken.

's morgens gaan Frank en Lisa het gras maaien in Riethoven. Oma kijkt tevreden toe. Ook de buurman heeft al een flink stuk gedaan.

Als we klaar zijn eten we samen een hapje. Ineens ontstaat het idee om vanmiddag samen met Lisa en oma op bezoek te gaan in het ziekenhuis. .

En zo doen we het. Sjef is blij dat Lisa erbij is. Sjef is verhuist naar een een persoonskamer. Vandaag gebeurt er weinig, geen fysio, logopedie of iets degelijks.

"savonds gaan Ivonne en Jelle op bezoek. Ze testen de speciaal door opticien Andre de Klerk gemaakte bril. Gisteren besteld vandaag al klaar service voor een trouwe klant en over onkosten werd niet gesproken.

De oogbewegingen van ons pap lijken vooruit te gaan. Ook de beweging van zijn been is beter.

Als we (ons mam, Hans en Diana) bij Sjef aankomen zit hij in een speciale stoel zodat we hem een keer rechtop kunnen zien zitten, toch een heel ander beeld dan alleen maar liggend in zijn bed.

Het is een drukke middag geweest met een bezoek van therapeut, cardioloog en ook nog de revalidatiearts. De therapeut heeft die middag al verschillende oefeningen met zijn linkerarm en been proberen te doen en het lijkt erop dat er in zijn linkerbeen iets meer beweging in zit. Er wordt door therapeut op een ontspannende en leuke manier hard gewerkt.

's-Avonds is Sjef zelf nog bezig om met zijn rechterhand te proberen om zijn linkerarm wat te bewegen. Het is duidelijk: aan Sjef zijn inzet zal het niet liggen.

Van uit zijn stoel kan hij de klok aan de muur zien hangen en we vragen of hij de tijd kan zien en met enige moeite geeft hij toch de juiste tijd aan. Na een uurtje van ons bezoek wil Sjef nu toch wel gaan liggen en wordt door twee verpleegster in zijn bed gehesen.

Door alle inspanningen van deze dag, zien we dat zijn ogen regelmatig dichtvallen en besluiten om hem lekker te laten gaan rusten en nemen voor vandaag afscheid van hem.

Vanavond met Hans en Mam op bezoek bij ons pap. Als we binnen komen zit hij rechtop in bed en wordt door een verpleegkundige gevoed. De appelmoes lijkt zuur aan zijn gezichttrekken te zien. Eten en slikken gaat goed, hij geeft aan nog wel wat te willen eten. Ik heb een flinke buik, zegt hij.

Nog steeds is Sjef erg moe, hij zegt ook graag te willen slapen. Hij "doet de luiken dicht" !

Zijn geest is helder, helaas is er nog niet veel vooruitgang  in de beweging van linker arm en been. Zijn been kan hij iets optrekken.

Voor het slapen gaan belt ons mam nog even met de afdeling. Geen veranderingen, Sjef slaapt veel en is rustig.

Bij iedereen van ons gezin veel aandacht en medeleven van familie, vrienden, buren en kennissen. Dat doet ons goed.

We hopen op een rustige nacht en een dag met vooruitgang morgen !

Vanmorgen rond 5.40 uur heeft ons pap een herseninfarct gehad. Hij maakte ons mam wakker omdat hij rechtop wilde komen. Dat lukte hem niet zelfstandig.

Hij was links verlamd aan arm en been en kon moeilijk praten. Hij was wel goed bij bewust zijn. Sien belt de spoedarts, die snel ter plaatse is. Deze arts laat onmiddelijk een ambulance komen. Intussen heeft Sien ook mij (Frank)  in Oirschot gebeld.

Met veel moeite vanwege de ruimte, wordt Sjef op een plankbrancard naar beneden vervoerd.

In het ziekhuis wordt een CT scan gemaakt. Daaruit blijkt dat Sjef een herseninfact of beroerte heeft gehad. Daarbij heeft een deel van de hersenen tijdelijk geen bloed en zuurstof gehad.

Omdat onduidelijk is op welk tijdstip het infarct is opgetreden wordt er overlegd wat de beste behandeling is. Na overleg met de familie wordt besloten een infuus met bloedverdunners toe te dienen. Hierdoor moet de bloedcirculatie weer zo snel mogelijk goed op gang komen. Enig risico hierbij is dat er een bloeding zou kunnen optreden. Het medicijn werkt de eerste 3 uur. Daarna komt het aan op herstel vanuit het eigen lichaam.  Enige tijd na de behandeling merken wij een lichte vooruitgang in zijn spraak. Op de eerste hulp was die nog zwak. Nu had hij meer volume en was beter te verstaan. Op de vraag van de zuster of hij weet in welk ziekenhuis hij is antwoord hij, Bij die Argtentijnse vrouw !! Doelend op Maxima, we zijn immers in het Maxima Medisch Centrum Veldhoven ! Zijn humor is ons pap in iedergeval niet kwijt !!! Hans is ook in het ziekenhuis en met de neurologisch verpleegkundige bespreken we de situatie.

Sjef is erg moe, en slaapt veel, dat is normaal na een infarct.

Wij gaan even naar Riethoven om wat spullen op te halen en als wij in de middag terug komen is Sjef wakker en heeft ondertussen toch een beetje vla en kwark kunnen eten met behulp van de verpleegster. Iedere stapje is er 1 ! Ook heeft hij zijn linkerbeen alweer iets kunnen op trekken en bewegen.

De logopedist is al geweest, ons pap heeft goed meegewerkt en vragen kunnen beantwoorden.

Nog steeds slaapt ons pap veel, dus gunnen we hem rust. We gaan in Riethoven een hapje eten.